دانشگاه صنعتی شاهرود مکانیک سازه ها و شاره ها 2251-9475 2 4 2013 09 03 Application of Singular Value Decomposition in Component Mode Synthesis with Experimentally Approach in Plate کاربرد تجزیه مقدار تکین در روش ترکیب مودهای مؤلفه‌ها با رویکرد تجربی در مدل ورق 1 14 155 10.22044/jsfm.2013.155 FA سید علی حسینی کردخیلی دانشگاه صنعتی شریف - دانشکده مهندسی هوافضا سید حسن مومنی ماسوله دانشگاه صنعتی شریف، دانشکده مهندسی هوافضا Journal Article 2012 08 09 Numerical problems arising from lack of suitable selection of coordinates in substructures’ modal models lead to absurd results and gross the errors. In the present paper numerically problems that are normally associated with coupling procedures when experimentally approaches employ, are discussed. For this purpose, free interface component mode synthesis (CMS) method is described. CMS is a coupling approach that employs experimentally generated data. Redundancy in modal model is also expressed. Afterward, to recognize proper modal coordinates that required in coupling process, singular value decomposition is used as a most powerful mathematical tool. In addition, to decrease the redundancy errors an algorithm is employed that eliminates extra degrees of freedom (DOFs). Using two continues model (strip of sheet and plate) and one empirical plate model, the efficacy of these methods and their eliminations are estimated. According to the results, modal redundancy errors are evident well in plates and effects of methods which employed to decrease these errors can be observed, easily. در این مقاله به مشکلات عددی ناشی از انتخاب مختصات مناسب مدل مودال برای شرکت در فرآیند کوپلینگ با رویکرد تجربی پرداخته می‌شود. برای این منظور ابتدا روش ترکیب مودهای مؤلفه¬ها (CMS) سطح مشترک آزاد برای توضیح روش کوپلینگ با استفاده از داده‌های تجربی بیان می‌شود. سپس خطای عددی افزونگی مدل مودال شرح داده می‌شود. در ادامه تجزیه مقدار تکین به عنوان یک ابزار ریاضی قدرتمند برای تشخیص مختصات مناسب جهت شرکت در فرآیند کوپلینگ مورد استفاده قرار گرفته است. همچنین یک الگوریتم انتخاب مختصات برای جلوگیری از بروز خطای افزونگی مدل مودال معرفی شده است. در پایان میزان تأثیر این روش‌ها و محدودیت‌های آن‌ها با استفاده از دو مدل پیوسته نوار باریک و ورق و یک مدل تجربی ورق سنجیده شده است. شایان ذکر است به‌کارگیری روش تجزیه مقدار تکین روی داده‌های تجربی مدل ورق با مود صلب در فعالیت‌های پیش از این مشاهده نشده است. به علاوه مشکل افزونگی مدل مودال در ورق به خوبی نمایان است و می‌توان تأثیر روش‌های به کار گرفته شده را برای کاهش خطای افزونگی مدل مودال مشاهده نمود. https://jsfm.shahroodut.ac.ir/article_155_fcd66d4f330032f842675e07133d05c2.pdf